Quality over Quantity (QoQ) Releases Murder on the Orient Express (2017)
Vertaling: TDK & Mystique
De Klaagmuur in Jeruzalem 1934
Goed gedaan.
Hij zei precies vier minuten.
Nee, nee.
Snel, snel.
Deze keer wel twee perfecte eieren?
Mijn vriend, nogmaals?
Misschien.
Ik geef de kip de schuld.
Waarom leggen kippen eieren van verschillende grootte?
Het ligt niet aan jou, mijn vriend. Dit zijn twee perfecte eieren.
Mr Poirot, ik heb drie religies die opstandig zijn.
Het is nu tijd om één van uw wonderen te laten zien.
Pak de eieren. Laten we gaan.
Poirot.
Sorry voor de...
Het is niet de...
Het is de onbalans van de...
Juist.
Excuseer me. Aan de kant. Maak plaats, alsjeblieft. Excuseer.
Roep de verdachten.
De rabbijn, de priester...
en de imam.
Het is net als die oude grap.
De rabbijn, de priester en de imam.
Maar nee.
Vergeef mij, ik ben een Belg. Laat ons beginnen.
In de kerk van het Heilige Graf boven ons...
ontmoeten drie vertegenwoordigers elkaar onder toezicht van de hoofdinspecteur van politie...
om een gedeeld tijdschema voor marktgebruik te bespreken.
Een uur na deze intense ontmoeting is een onbetaalbaar relikwie gestolen.
Er wordt gezegd dat één van deze drie mannen het heeft gestolen.
De politie heeft geen bewijs gevonden. Ik zal er één vinden.
Op de zorgvuldig onderhouden muur van een fresco...
één enkele scheur...
van een indiscrete klim van een schoen met harde zolen...
of misschien een laars.
Dus, dames en heren, wij moeten ons de vraag stellen:
Wie profiteert er van de misdaad?
Onze drie heilige mannen leven nederig.
Het zijn schoenen met armzalige zolen.
Plotselinge rijkdommen en robijnen zouden verdacht zijn.
Die winnen niet. Op dit punt hebben we een gewapende bewaker nodig bij de zuidelijke poort.
Heel erg bedankt.
Nee, de enige die voordeel heeft van de diefstal...
en de onrust die het veroorzaakt...
is een man wiens kantoor ik vanmorgen heb doorzocht toen ik wachtte...
ik moet u zeggen, op mijn nogal teleurstellende ontbijt.
Problemen met eieren. U hoeft dit niet te weten.
Een man die rijkelijk wordt betaald om de orde in Jeruzalem te houden.
Ik bedoel, natuurlijk, de hoofdinspecteur van de politie.
Een man die geen goedbetaalde post wil verliezen...
wanneer er discussie onder de plaatselijke bevolking van zelfbestuur is...
die laarzen draagt en nu spijt heeft...
dat hij mij heeft uitgenodigd om deze zaak te bekijken.
Hoe durft u mij te beschuldigen - Alstublieft, sergeant...
heeft u 't kantoor doorzocht zoals ik vroeg?
En hebt u wellicht gevonden wat ik zei? - Ja, meneer. Precies zoals u zei.
Dank u.
Dat is het.
Stop.
U moet dat bezorgen, kapitein.
Het moet morgenochtend eruit zijn. - Heel goed, meneer.
De bagage is aan boord, meneer.
Ik heb het recht gewonnen om u naar uw boot te escorteren.
Naar Stamboul, dan? Gaat u direct terug naar Londen?
Ik ben moe en heb mezelf een kleine vakantie toegekend.
Ik wil naar schilderijen kijken en te veel tijd vrij hebben.
Je bent aan het staren. Stopt het? - Alleen...
Hoe wist u dat hij het was, door alleen een kleine scheur in de muur?
Ik heb een voordeel. Ik kan alleen de wereld zien zoals die moet zijn.
En, als dat niet zo is, valt de imperfectie op zoals de neus in het midden van een gezicht.
Het maakt het leven grotendeels ondraaglijk.
Maar het is nuttig bij het opsporen van criminaliteit.
Maar het is alsof u in hun harten kunt kijken en hun ware aard kunt aanschouwen.
Wat men ook zegt, je hebt goed en je hebt fout.
Daartussen zit niks.
Onze wegen moeten zich nu scheiden. - Nee, meneer, ik begeleid u naar de veerboot.
Tot ziens, kapitein. We moeten elkaar nooit meer ontmoeten.
Kunt u uw das recht doen, alstublieft? Een beetje. Dat is perfect.
De laatste passagiers, alstublieft.
Het spijt me.
Het zal snel worden gemaakt. - Maar wordt het op tijd gemaakt?
We zijn ermee bezig. - Ik heb een aansluiting in Stamboul.
Die vertrekt morgenochtend om 07:00 uur.
Een heel zieke patiënt wacht op mij in Londen.
Ik ben een dokter.
Ik schreeuw tegen u in het Engels en nu doe ik het harder en langzamer.
Heel dom, vergeef mij. Mag ik helpen? Laat mij helpen.
Ik ken uw snor. Uit de kranten.
U bent de detective, Hercules Poirot?
Hercule Poirot. Ik vecht niet met leeuwen, mejuffrouw.
Mary Debenham, meneer. Ik vergeet de naam, maar nooit een gezicht.
Niet die van u in ieder geval. - Komt u uit Bagdad?
Het is waar. Geen detail gaat hem ongemerkt voorbij.
Uw ticket.
Ik kan u ook vragen of u daar heeft genoten van uw verblijf als gouvernante?
Het krijt op uw mouw en het handboek geografie.
Een gouvernante of een cartograaf. Ik heb mijn gok gemaakt.
Ik begin altijd met geografie tot ze de wereld helemaal kennen.
Ze raken misschien verdwaald in het leven...
maar ze zullen in ieder geval weten waar ze zich bevinden.
Nou, onze kettingen zijn los. Precies op tijd.
Ik voel me zo vrij op het water. - Ik wou dat ik ervan kon genieten.
We moeten hieruit komen, Mary. - Nu niet.
Als het allemaal voorbij is. Als het is gebeurd.
Dan kan ons niets meer raken.
Mijn vakantie begint hier.
Ik kan de ziel van de stad zien in dit nederige brood.
De wereld staat op vernietiging, maar hier...
worden elke dag meesterstukken gebakken.
Meneer Poirot. - Mohammed.
Mohammed, mijn vriend, jij bent een artiest. - Mijn vriend.
Sorry. Hé, kom, kom.
Let niet op ons, wij zijn alleen op zoek naar een plek voor een privé gesprek.
Het duurt iets van 20 minuten, dan zijn we wel tot een overeenkomst gekomen...
ik wel in ieder geval. - Meneer Bouc.
Poirot. In de keuken?
Natuurlijk, deze man ruikt een heerlijk gebakje sneller...
dan dat hij een juwelendief vangt. - Mijn vriend.
Ik ben geen politieagent meer, dus kan ik je borg niet betalen als dit verkeerd afloopt, hè?
Dit is mijn lieve oude vriend, de gewaardeerde Poirot...
die ik kende voor zijn waardering. Hercule Poirot, dit is...
Een prostituee. - Dat klopt.
Bouc, je hebt niet verteld dat je beroemde vrienden hebt.
Wij zijn vrienden omdat ik de enige ben die nooit naar zijn zaken vraagt...
omdat het me niet interesseert. En hij beoordeelt me niet dat ik een vreselijk ben.
Dat ben je inderdaad. Mejuffrouw, Bouc, drinken jullie iets met me?
Ik heb maar één uur de tijd.
Ik rijd op de Oriënt Express om 7:00, Officiële Bedrijfsdirecteur.
Mijn oom betaalt me absurd om aan boord van zijn prachtige trein te blijven...
en ver weg bij hem op het hoofdkantoor...
gezegend met wijn en dineren met de allerknapste ambtenaren.
Er is een kunst aan vriendjespolitiek. - En jij bent zijn Michelangelo.
Mr Poirot. - Bent u ook een prostituee?
Absoluut niet.
Valt deze man u lastig? - Hij staat op het punt.
U bent van het Britse consulaat. - Dat klopt.
Het is de Kassner zaak. - Ja, inderdaad.
Had ik gelijk in bepaalde voorspellingen? - Zeker.
Ik hoef het telegram niet te lezen.
Wat leuk. Is er iemand bedrogen of overleden? - Helaas, allebei.
Iemand heeft mijn verlangen naar rust onderbroken.
Het lijkt erop dat ik vanavond met jou moet reizen, Bouc.
Kun je een hut regelen op de Oriënt Express? - Mijn vriend, ik kan misschien niet veel...
maar ik kan je zeker een bed geven op mijn trein in het holst van de winter.
Drie dagen gratis verzorging, zorgen of misdaad. Je zult het geweldig vinden.
Mejuffrouw, het was me een genoegen. - Meneer.
Uw bagage is verzameld en uw onkosten betaald.
U wordt in Calais opgevangen en vervolgens naar Dover begeleid...
en dan per trein naar Londen, Victoria.
Ik zou formeel mijn dank... - Zegt u alstublieft niks. U maakt het erger.
Hier is een fooi voor jou, kerel. - Dank u, Mr Marquez.
Ik heb uw bagage niet eens gedragen. - Ik heb een goede week gehad.
We vieren feest als het fortuin ons toelacht en we delen het fortuin.
Vergeet geen aardige dingen over Amerikanen te zeggen, hè?
Nee. - Hé, stop.
Mijnheer, goedenavond.
Voor u, Mr Ratchett, de beste tafel in het huis.
Hier zo, meneer. De beste tafel. - Nee, ik wil die.
Masterman. Hebt u alles?
Aardig van u om te informeren, Mr MacQueen. Ik maak geen fouten.
Oh, mijn god. Het is graaf Andrenyi. Kom, kom.
Ik zag u dansen op het Monte Cristo. Mag ik uw foto maken?
Alstublieft, mijn gezicht. Nee.
Sorry.
De Simplon Oriënt Express...
met haltes in Sofia, Niš, Belgrado, Vinkovci, Brod...
met transfers naar Boekarest, Zagreb, Triëst, Venetië, Milaan, Lausanne...
Dijon, Parijs, Boulogne, Calais...
met verbinding naar Dover en Londen, vertrekt over 15 minuten.
Deze kant op, Michel. Kostbare lading. Ik heb een eersteklas coupé nodig.
Geef mijn vriend speciale zorg, Michel. Ik wil dat hij wordt vertroeteld als een panda.
Maar we zitten vol. Er is geen plek meer. - Dan maken we plek. Hij kan nummer elf krijgen.
Elf is altijd open voor officieel gebruik. Het is zeer comfortabel.
Elf is bezet. De Australische professor heeft hem gereserveerd.
Is er niet één eersteklas slaapcabine op de hele trein?
Negatief, meneer.
Tweede klas? - Er is helemaal geen plek.
Mevrouw Debenham. - Mr Poirot, vergezelt u ons?
Dat ligt eraan wie het debat wint.
Zijn alle passagiers gearriveerd? - Op één na. Mr Harris.
Alle passagiers moeten tenminste een halfuur voor vertrek inchecken...
of hun plek is misschien bezet. Het halfuur is voorbij. Dan is de stoel bezet.
Breng Mr Poirots bagage naar nummer drie bij Mr MacQueen.
Hartelijk dank. - Goede reis, mijn vriend.
Welkom, meneer. - Dank u.
Nummer drie heeft pech.
Mijn excuses, mevrouw. Ik bedoelde het niet respectloos.
U zou het misschien 'n beetje kunnen proberen.
Als je met de trein reist loop je altijd wel tegen iemand op.
Het is geweldig. Hoewel ik ernaar uitkijk om terug te gaan.
Reizen is goed voor gekruid eten, moskeeën, mannen ontmoeten.
Maar uiteindelijk, mis je toch je eigen bed.
Ik ben beschuldigd van het jagen op een man in het buitenland.
En om eerlijk te zijn kan ik dat niet ontkennen.
Ik hou van mijn vrije tijd, absoluut. Maar een vrouw heeft bepaalde behoeftes...
waaraan voldaan mag worden als zij geld heeft en bij voorkeur op regelmatige basis.
O, jee. Brand in de keuken. - Vaarwel, mevrouw.
Goedenavond. - Goedenavond.
Nummer negen.
Goedenavond. - Goedenavond.
Hoe gaat het? Goedenavond.
Neem mij niet kwalijk. - Nee, gaat u voor.
Dank u.
Ah, nummer drie. Bent u Mr MacQueen?
Ja. Ik denk dat u de verkeerde slaapplaats heeft.
Ik denk dat we een probleem hebben. - Nee, er is geen probleem.
De trein is vol. Ik denk dat wij, hoe zeg je dat... 'slapies' zijn.
Echt waar?
Ik ben net zo teleurgesteld als u. Dit is prima.
Kom op, schatjes.
Nee.
Deze?
Waarom ben ik niet nog uitgepakt?
Vijf minuten voor vertrek. Laatste oproep voor de passagiers.
Zullen we jou borstelen?
Waarom duurt het zo verdomd lang? Zodra we hier weg zijn...
Het is al geregeld.
Nee, ik wil dat het bed wordt opgemaakt. En breng mijn dictafoon.
Honden op tafel. Het meeste walgelijke wat ik ooit heb gezien.
Ja, meneer. - Zorg dat MacQueen...
alle ontvangstbewijzen van de Milanese verkoop brengt.
Ik wil dat je daarvoor zorgt. Nu meteen.
Zei ik dat het nu meteen moet gebeuren? - Komt voor elkaar, meneer.
Goede reis.
Je kunt maar beter uitkijken
Uw koffie, Mr Ratchett.
Wie heeft dit gedaan? - Ik heb geen idee, meneer.
Goedenavond, Mrs Hubbard. - Hallo daar, Mr Masterman.
Hallo.
Als je ogen nog langer blijven hangen, moet ik huur gaan vragen.
Ik betaal wel. - Neem er nog eentje.
Bent u beledigd? - Teleurgesteld.
Sommige mannen zien er goed uit.
Het enige wat ze hoeven doen is hun mond houden en ze krijgen de prijs die ze willen.
En toch gaat de mond open.
Is alles in orde, Mrs Hubbard? U hebt een sterke intuïtie, dat weet ik.
Mijn tweede echtgenoot zei dat ook altijd. Wacht even, dat was mijn eerste.
Ja. De slimste man die ik ooit heb ontmoet.
Gezicht als een raap, maar ik hield van die raap.
Het was een prettig gesprek. Goedenacht.
Meneer Poirot? - Kom binnen, Pierre Michel.
Alstublieft. Als u uw avondmaal nuttigt, zal ik Mr MacQueen naar Mr Bouc zijn coupé verhuizen.
U reist eersteklas, meneer. - Onberispelijk. Dank u.
Eet smakelijk.
Goedenavond. Mrs Hubbard. Goedenavond.
Alstublieft.
Namens de Oriënt Express. - Dank u, Mr Bouc.
Ik ben hier voor al uw behoeften. - Nee, dank u, ik drink niet.
Verdraagt u het niet? - Ik wil geen zonde begaan.
Ondeugd is waar de duivel zijn lievelingen vindt.
We zouden niet langer moeten spreken. Goedenavond.
Meneer. Wat dacht u van een aperitiefje?
Helaas heb ik een afspraak met de directeur van de trein.
Hij ging toch al weg. - Alstublieft, meneer. Mevrouw, mevrouw.
Mevrouw. Mevrouw. - Heeft u zich al geïnstalleerd?
Dank u. - Zoals geadverteerd. En...
En toch zijn de beste dingen op de trein niet het eten.
Weet je, er is iets aan een wirwar van vreemden die dagen achtereen opeengepakt worden...
met niets gemeen, behalve dat ze samen reizen...
om elkaar daarna nooit meer zien.
Verveling plus anonimiteit plus een constante, zachte schommeling.
Met jouw hobby's word je nooit succesvol. - God, ik hoop het.
Bestel voor mij de vis.
De tandbaars in plaats van de tong, andijvie voor de aardappel en...
de vleessaus voor de velouté. Twee maal.
Ober, dat klinkt super. Hetzelfde voor mij.
De prinses Dragomiroff.
Als ik ooit voor het geld zou trouwen, zou ik voor zoveel geld trouwen.
Ik heb vanmorgen Dalia geborsteld.
Nee, je hebt mijn lieve hond gemarteld. Ik vroeg je om haar te borstelen.
Geniet u nog steeds van uw Dickens? - Absoluut, mijn vriend.
Met uw boeken en uw capriolen loopt u de romantiek mis.
Romantiek blijft nooit ongestraft.
Er was...
Er is ooit iemand geweest.
Ik wil in de toekomst niet bij die man zitten.
Soort moet bij soort zitten. Wij zijn niet hetzelfde.
Niet iedereen maakt zich zo'n zorgen met de gescheidenheid van rassen, professor.
Het is uit respect voor alle soorten dat ik ze liever gescheiden houd.
Rode met witte wijn vermengen zal ze allebei ruineren.
Ik hou van een goede rosé.
Hoe gaat het? Mag ik bij u komen zitten?
Een dessert is een genoegen...
en ik voel me een beetje vreemd en stom om er alleen van te genieten.
Ik ben het gelukkigst alleen.
Maar voor een stukje van uw fragelité, mag u bij mij komen zitten.
Heel graag. Excuseer me, nog een vork?
Ik heb geprobeerd om u te leren kennen, meneer Poirot.
Ik heb nog nooit zo dicht bij een beroemdheid gezeten.
Nee, dat is een leugen. Ik heb ooit met Ty Cobb in een bus gezeten.
Balspeler, Detroit.
Vindt u het erg als ik dat kleine krulletje bovenop pak?
U bent een vreemde vogel. U bent een vreemde, eigenaardige man.
Ik heb een leeftijd waarop ik weet wat ik wel of niet wil.
Wat ik leuk vind, daar geniet ik enorm van. Wat ik niet leuk vind, kan ik niet dulden.
Bijvoorbeeld, de tijdelijke beleefdheden waaruit een zakelijke discussie ontstaat.
U bent grappig.
Oké. Ik wil u een baan aanbieden.
'De wreker van de onschuldigen.' Zo noemt men u in de kranten.
Bent u een onschuldige? - Ik ben een zakenman.
Ik ben kunsthandelaar. Ik bedoel, ik ben er nieuw in.
Maar mijn beginnersgeluk is goed uitgevallen. Relikwieën, antiek.
Tapijten. Oosters.
Ik ben nieuw in het spel, dus werd ik als amateur bekeken.
Maar ik heb een klein probleempje met deze zogenaamde taxateurs.
Je kunt ze niet vertrouwen.
Sommige klanten kopen een artikel...
en komen erachter dat het geen origineel is...
wat nauwelijks mijn fout is als een Kashan zijden sjaal nep is.
Toch? - Ja hoor.
Maar het probleem is dat ik wat vijanden heb gemaakt.
Ik krijg brieven, mensen uiten bedreigingen.
Ik denk dat het vooral de Italianen zijn.
Ik heb hen in Milaan een stel Oosterse tapijten verkocht.
De kopers waren niet zo blij met de herkomst.
Ze willen hun geld terug met rente, snapt u?
Italianen. Een guinea is een guinea.
En dan komt de geniale detective. - Ik?
Ja, u. Hercules Poirot. - Hercule.
Dus... dit is wat ik graag wil.
Ik wil u inhuren om mij te beschermen, tot ik ergens veilig ben.
Het is gemakkelijk verdiend voor u. En voor mij is het een geruststelling, snapt u?
Ik begrijp het. - Mooi.
Ik weiger. - Sorry? Dat is niet goed.
Misschien ben ik niet duidelijk genoeg geweest.
Kijk, iemand is erop uit om mij te pakken te nemen.
Ik weet dat ik geen zuivere koffie ben, bij lange na niet.
En als er hierna nog een wereld bestaat zal ik het oordeel aanvaarden, net als u.
Maar...
daar heb ik geen haast mee.
Houdt u een pistool op mij gericht? - Nee. Niet op u. Op de wereld.
Ik besta in de wereld. Richt geen pistool op mij.
Hoe klinkt 10,000 voor een week?
Dat is een gul aanbod. Ik moet weigeren.
15,000? - U heeft mij niet gehoord. Ik weiger.
Oh, ik snap het.
Het is niet opzichtig genoeg voor de geweldige Hercules Poirot, hè?
Geen flitslampen... - U verkoopt nepproducten aan gangsters.
Je zult de gevolgen onder ogen moeten zien. Ik speur criminelen op. Ik bescherm ze niet.
Dus u zegt nee tegen mijn corrupte geld? - Ik zeg nee tegen u, Mr Ratchett.
Zaken met het wapen, toch? Was dat het?
Het is veel persoonlijker dan dat.
Uw gezicht staat mij niet aan.
Als u mij wilt excuseren.
U vond mijn cake lekker, toch? - De cake was heerlijk.
Nog een fijne middag, Mr Ratchett.
Dank u.
Koud.
Mijn lieve Katharina.
Mijn schat.
Mr Dickens.
Mr Ratchett?
- Er is niets aan de hand.
Oké, meneer. Goedenacht.
Verdorie.
Mrs Hubbard? - Het is altijd Mrs Hubbard.
Mrs Hubbard.
Zijn we dood?
Dames en heren, de trein is ontspoord.
Bent u in orde, Mr Marquez? - Prima. Prima. Dank u.
... veiligste in uw cabine. Mr Bouc zal u allen morgen spreken.
Alstublieft, u bent het veiligst in uw coupé. - Natuurlijk.
Gaan we dood?
Mijn Katherine
Je bent zo mooi.
Dames en heren, ik ben bang dat onze trein nog steeds nergens heen kan.
Ja, behalve naar beneden. Hoe lang moeten we hier nog blijven zitten?
Ja, iemand moet iets doen.
Natuurlijk doe ik iets. Ik doe niks.
Precies twee uur en tien minuten geleden toen we niet volgens schema arriveerden in Brod...
zal de stationschef onze situatie vermoedden en 'n team hebben verzameld om de motor te delven...
onze weg vrij te maken en ons verder laten gaan.
Tot die tijd verzeker ik u, dat wij allemaal warm, gevoed en comfortabel zullen zijn.
We kunnen lopen. - We zouden kunnen sterven aan blootstelling.
Ik moet mijn aansluiting halen. Mijn boot vaart overmorgen uit Frankrijk.
Zonder u, gok ik zo. Of ik in Londen.
Ik hou u verantwoordelijk voor mijn tijdsverlies, Mr Bouc.
U kunt mij niet verantwoordelijk stellen voor het weer.
Natuurlijk wel. U bent hier.
En mijn conferentie in Turijn?
Ik zou afspreken in de autofabriek in Sochaux.
Ja, sommige dingen liggen in de handen van God. Het is niet aan ons...
of wij veilig arriveren op onze bestemming...
of, we net als Lucifer, zullen vallen.
Ontbijt voor u, Mr Ratchett.
Goedendag, Mr Masterman.
Is er een probleem? - Ik heb geen idee, meneer.
Mr Ratchett?
Excuseer mij.
Dit is koude lucht.
Laat u onmiddellijk Mr Bouc komen en ook Dr Arbuthnot.
Goede god. Raak niks anders aan, alleen het lichaam.
Mijn God, dit is vreselijk. Eerst de sneeuw, nu...
Ik moet afspreken met de politie en 'n verklaring afleggen in een smerig station.
En er is een man overleden. - En er is een man overleden.
Hij is neergestoken. Lang mes met rechte randen.
Meerdere steekwonden, sommige ondiep, sommige door de spieren heen gesneden.
Links of rechtshandig? - Dat is het probleem.
De moordenaar lijkt blind toegeslagen te hebben.
Kunt u de tijd van sterven schatten?
Moeilijk te zeggen met het raam open...
maar ik gok tussen middernacht en twee uur 's nachts.
Maar er ging niemand de coupé in. Ik was er de hele nacht.
Ik had het anders wel gezien. Het is onmogelijk.
Bedankt, dokter. Ga maar terug naar de restauratiewagen.
Michel, sluit deze wagon af.
Poirot.
Ik heb uw hulp nodig, mijn vriend.
U moet de dader vinden.
Alsjeblieft, ik smeek u, namens de Oriënt-Express.
Dan kunnen we de politie een afgeronde zaak afgeven.
U bent de enige die me kan redden. - Uw vertrouwen ontroert me, vriend.
Maar ik moet dit laten rusten. - Bekijk het als een puzzel.
Dit stelt voor u niets voor.
U zoekt de voorgeschiedenis van de passagiers op...
bekijkt of ze te goeder trouw zijn...
en dan doet u wat u doet. U...
U zit in een stoel en eet 'n stuk cake...
en denkt na tot de oplossing tot u komt.
Wat doet u anders ondertussen? Zonder een constante stimulatie...
zullen uw kleine grijze cellen afsterven.
Denkt u dat ik gewoon in een stoel een stuk cake eet...
en een geweldig idee verzin? - Geen idee.
Ik heb mijn Dickens. - Rot op met uw Dickens.
De politie zal een dader kiezen...
juist of fout, en ze zullen hem ophangen.
Wellicht Mr Marquez...
gewoon vanwege zijn naam.
Of Dr Arbuthnot voor zijn huidskleur.
Alleen u kunt voor rechtvaardigheid zorgen.
Geef me een kaart van dit compartiment. - Uiteraard.
Elk paspoort. - Eender wat.
Interviews met alle passagiers.
Bewijs, orde en methode, totdat we een dader hebben.
Ik keur moord niet goed.
Elke dag ontmoeten we slechte mensen...
maar we vermoorden ze niet.
We moeten beter zijn dan de beesten.
Laten we de moordenaar zoeken.
Dames en heren, sta me toe om...
Het blijkt dat onze pech nog erger is geworden.
Er is een passagier gestorven op de trein.
Meneer Ratchett.
Hebben ze hem toch te pakken. - Neemt u aan dat hij vermoord is?
Nee, nee. Ik... Hij was perfect gezond.
Hij had wel zijn vijanden. - Dat klopt. Hij werd vermoord.
Goede God. Moord, hier?
Helaas wel, mevrouw. - Laat hem in vrede rusten.
Er was vannacht iemand in mijn coupé.
Niemand geloofde me.
Wat is er gaande?
We zijn ingesneeuwd, dus ik ga het onderzoeken...
en de crimineel vinden voor mijn vriend meneer Bouc.
En waarom u?
Mijn naam is Hercule Poirot...
en wellicht de beste detective ter wereld.
Ik zal jullie allemaal apart spreken. Momenteel...
blijven jullie 't beste in jullie coupés met gesloten deur.
Ik voel me hier een gevangene. - Het is voor uw eigen veiligheid.
Bij een moord...
hoort ook altijd een moordenaar.
De moordenaar bevindt zich onder ons...
op deze trein.
Waren de deuren tussen de compartimenten vannacht gesloten?
Absoluut. Door mij afgesloten.
De trein is doorzocht. Niemand verbergt zich.
We kunnen ons onderzoek dus beperken tot het Calais compartiment.
Bouc, jij bent mijn assistent.
Jij bent als enige geen verdachte omdat je niet in dat compartiment sliep.
Mr MacQueen, is dit echt het moment om te drinken?
Mijn baas is dood.
Ik ben werkloos...
en jullie kijken alsof ik de dader ben. - We beschuldigen niemand.
U kende hem, dus moeten we van u de essentiële feiten verzamelen.
Was u familie van hem?
Nee, zijn secretaris.
Zijn reizen reserveren, zijn biefstuk bestellen.
De man at meer biefstuk dan je je kunt voorstellen.
Hij handelde in antieke kunst.
Hij was er niet vaardig in, had er het oog en de taal niet voor.
Hij was niet bekwaam voor eender wat in zakendoen.
Ik zorgde voor alles. - Hoelang was u zijn werknemer?
Op twintig dagen na een jaar.
Prohibitie was niet mijn ding...
dus ging ik naar het buitenland en had schulden.
Ik ben advocaat van opleiding...
zonder aanleg.
Ik was er echt slecht in.
Mocht u hem graag? - Zijn geld wel.
Ratchett was wreed...
veeleisend, beledigend en absoluut 'n crimineel.
Wanneer zag u hem voor 't laatst?
Vlak na tien uur 's morgens.
Hij wou onze verkopen in Italië doornemen.
Milaan, de verkoop van vervalsingen?
Hij wou alles nakijken. Ik moest alles vertalen...
aangezien hij niets verstond van de Franse contracten.
Toen we in Vinkovci stopten, sprak ik met de gekleurde dokter Arbuthnot.
We dronken wat en wandelden wat rond.
Hij had rare meningen over Stalin die ik moest weerleggen.
Ik ben geen racist, maar ik neig niet vlug naar Britten.
Wanneer ging hij weg? - Hij vertrok net na twee uur.
Kent u specifieke vijanden die Ratchett mogelijk had?
Wie was er geen vijand? - Had hij verteld dat hij bedreigd werd?
Hij kreeg wat smerige brieven.
Ik heb ze, als u ze wilt zien. Sommige, alleszins.
De rest verscheurde hij.
Gooide ze in het vuur.
Dat zijn ze.
Dank u, Mr MacQueen. - Bedankt.
Bij vragen zullen we je weer roepen.
Hebt u de Spaanse kerel overwogen? Marquez? Wat 'n kerel.
Zijn soort...
heeft niet dezelfde afkeer voor moord...
geschiedkundig gezien.
U zei net dat u niet racistisch was.
Ik veronderstel...
dat het van de soort afhangt.
En hij deed het zo goed.
Denkt u aan MacQueen? - Te vroeg.
Ik zie hem niet iemand twaalf keer neersteken in razernij.
In ieder geval niet nuchter. Wie dan wel? - Nog geen idee. We gaan 't vragen.
Aan wie? - Het slachtoffer.
Hij heeft twaalf steekwonden en zoals Arbuthnot zei: willekeurig.
Als de dokter schuldig is, negeerde hij z'n verantwoordelijkheden niet.
Het horloge is gestopt op 01:15.
Net zoals de dokter zei. - Dat is zeer zeker mogelijk.
Ik begrijp 't niet volledig. - Ik ook niet. Nog helemaal niets.
Deze twee wonden zijn krachtig en diep...
maar amper bloed. Maar dit was een dolle aanval.
Hier en daar heftig toesteken. Geen patroon, enkel heel gewelddadig.
En ondertussen ligt ons slachtoffer, energiek, bang en vol koffie...
helemaal stil en aanvaard de dood zonder strijd...
terwijl hij ook middelen had om zichzelf te verdedigen.
Voor u.
Eens kijken...
Barbital. Via een drankje.
Gedrogeerd zodat hij dit niet kon gebruiken.
En later, ongeveer hier, een dames zakdoek.
Een luxe voorwerp, handgemaakt.
200 Frank in Parijs, zelfs met initialen: H.
En onze kleine vriend...
de pijpreiniger. - Nog een aanwijzing.
Ja, een heleboel aanwijzingen die toevallig neergelegd zijn.
Slechts één lijkt misschien echt.
En misschien zorgt deze asbak voor de toevallige broodkruimel.
Een verbrand stukje notitie. Mogelijk 'n poging om bewijs te verbranden.
Dank u, meneer. U komt gelegen.
Aangenaam. - Mogen we de uitrusting lenen?
Bedankt.
Het is perfect.
Ik verkies eerder om te begrijpen waarom een aanwijzing is achtergelaten...
dan om te weten wat het voorwerp is.
We zoeken de waarheid vanbinnen, niet vanbuiten.
Maar in dit geval...
is een beetje wetenschappelijke assistentie welkom.
Pas de vlam aan.
Nu.
Weer zo'n smerige brief.
U vergist zich, mijn vriend. Deze bevat een geheim.
Kijk.
Als er familie in de buurt is, zul je sterven.
Wat betekent dat?
Kom mee, Bouc.
Laten we de leegtes opvullen.
Dit was nooit een puzzel.
Ik ken de echte naam van de dode.
Niet Ratchett maar Cassetti.
Die naam ken ik.
Dan kent u ook de naam Armstrong.
De Armstrong zaak?
De wereld was in schok door 't verhaal.
Twee jaar geleden werden de beroemde piloot kolonel John Armstrong...
en zijn vrouw Sonia wakker en zagen dat hun enig kind, Daisy...
werd ontvoerd uit haar bedje.
Wanhopig betaalden de Armstrongs het losgeld.
Maar weldra werd Daisy teruggevonden, vermoord door...
Ratchett, eigenlijk Cassetti.
Sonia Armstrong was zwanger toen ze het nieuws vernam.
Door de schok ging ze voortijdig in bevalling.
Noch zij, noch haar baby overleefde.
Hoe weet u dit, Poirot?
Omdat John Armstrong het me zelf heeft verteld.
Hij vroeg me om mijn hulp via brief. Toen ik zijn brief ontving...
was het al te laat.
Hij werd dood met een schotwond gevonden.
Zelfmoord.
'Daisy Armstrongs bloed kleeft aan je handen. Je zult er voor sterven'.
Dat is gebeurd.
Meneer Poirot? - Ja, Michel.
Mrs Hubbard wil u spreken. Ik hield haar zo goed mogelijk tegen.
Mrs Hubbard, sorry dat ik u liet wachten.
Uw hoofd staat op ontploffen en uw mond loopt over.
Wees daar maar zeker van.
Wat ik u al de hele dag wil zeggen.
De moordenaar was vannacht in mijn coupé.
Ik dacht dat ik vermoord zou worden. Blijkbaar bijna...
maar hij koos Ratchett in plaats van mij.
Ik werd in het donker wakker en wist dat er een man stond.
Bent u zeker dat het een man was?
Ik weet hoe het voelt om een man in m'n slaapkamer te hebben.
Ik heb het jullie conducteur verteld en hij wou me niet geloven.
Ik zei: Controleer de communicatiedeur tussen mijn en Rachtetts kamer.
Hij moet daardoor zijn gegaan. Het was ontgrendeld.
Ik weet dat ik het op slot deed na wat Ratchett zei.
Hij maakte nogal openlijk avances.
Heeft u toevallig gehoord van de Armstrong ontvoering?
Dat kon je amper missen. Ziekelijk.
Cassetti, de kindermoordenaar stierf gisterenavond.
Ratchett was de man.
Ik zei al dat ik wist dat hij verdorven was.
Gelooft u me wel over de man in mijn kamer?
U vindt me een dwaze vrouw, maar ik heb bewijs.
Dit komt van het uniform van een Oriënt-Express conducteur...
maar 't kan van Michels uniform gevallen zijn toen hij bij u was.
Ik mis er geen.
't Lag op het voeteneind van het bed waar ik sliep.
Hoe noem je dat? - Bewijs. Hartelijk bedankt, Mrs Hubbard.
Ooit in Amerika geweest? - Eén keer.
Jaren geleden, kort. - Voor welke reden?
Om een vermoeden te bevestigen. - En dat was?
Dat ik het maar niks vond. Ik kreeg een positie in Boston.
Ik zag Boston en ging meteen terug naar Londen.
Kwam Ratchett daar vandaan? - Geen idee.
Maar... - Het zou niet gepast zijn het te vragen.
Ga verder.
Ik zag Mr Ratchett het laatst om negen uur.
Ik bracht zijn koffie en hing zijn kleren op.
U hebt tandpijn, denk ik?
Ik laat deze week in Londen een tand trekken.
Mr Ratchett stond er op om het niet langer uit te stellen.
Hij was het beu om mijn onderdrukte kreunen te horen.
Was het zijn gewoonte om 's avonds koffie te drinken?
Helemaal niet. Maar hij was de laatste tijd erg geagiteerd...
en hij wou alert blijven, vooral vorige nacht.
Hij vond een brief in zijn coupé.
Zeg me alsjeblieft dat hij niet van jou komt.
Als ik iets onaangenaams op uw kussen wilde achterlaten, meneer...
zou het geen brief zijn.
Koffie.
Een nette en precieze dienaar...
zou toch nooit zo tegen zijn meester praten, zoals u deed?
Tenzij hij wist dat zijn carrière...
plots zou eindigen.
Niet enkel tandpijn, denk ik.
De longen?
Schildklier. Uitgezaaid naar de maag.
Net als mijn vader, vijf jaar jonger.
Maanden in 't beste geval.
'Niet te opereren, vrees ik,' zei de dokter.
En plots was ik niet meer bang.
Ik zou enkel nog doen wat ik wilde doen.
Ik zeg nu wat ik denk.
De koffie.
Er was barbital aan zijn koffie toegevoegd.
U zult natuurlijk zeggen dat u 't niet was.
Natuurlijk niet.
Wanneer en van waar hebt u de koffie en de kopjes gehaald?
Uit de keuken.
Ik bestelde het tijdens het avondeten zodat het klaar was om negen uur.
Iedereen kon er iets mee doen.
Dank u.
Mr Masterman.
Het spijt me van de tandpijn.
Dank u. De kleine cakes zijn fantastisch.
Ms Pilar Estravados, u bent een missionaris...
maar bent opgeleid als verpleegster voordat u van baan veranderde?
Ik was het God verschuldigd.
Was u Hem iets verschuldigd?
Er waren...
toegeeflijke tijden in mijn leven...
wanneer ik meer nam dan ik teruggaf.
Gerhard Hardman. Professor ingenieur.
Het is wetenschap dat Duitsland z'n trots zal teruggeven.
Biniamino Marquez. - Mr Marquez.
Ik wil duidelijk zijn over enige associatie met de misdaad...
dus vraag me eender wat. Ik lieg nooit meer.
Hebt u gisteravond uw coupé verlaten?
Slechts een keer, voor een pijnstiller.
Mrs Hubbard bood me eerder al iets aan.
Ik weigerde eerst, maar toen ik niet kon slapen, ging ik er om vragen.
Mijn conferentie is in Turijn.
Ik ben de enige Oostenrijker daar, dus zonder mij...
zijn de gesprekken onder de norm.
Toen ik uit de gevangenis ontsnapte kocht ik me Amerika binnen...
waar ik zwoer nooit meer te liegen en te stelen.
Want wanneer mensen je vertrouwen, kopen ze meer.
De Italianen zijn koeien. Spanjaarden schapen.
De Belgen...
Niets. Ik ga naar mijn kamer die ik deel met de ongelukkige Engelse butler.
Een vis. Hij kreunt veel.
Maar ik weet zeker dat hij me tot vanmorgen zag slapen.
Voor 't geval het relevant is...
er was een beschamend moment.
Toen ik naar Mrs Hubbard ging, opende ik eerst de verkeerde deur.
Pardon.
Hoe laat was dat? - Dat was rond...
Maakt niet uit.
...twintig minuten voor elf uur.
Interessant.
Voor zover we weten bent u de laatste die Ratchett in leven zag.
In wat doe je zaken? - Auto's.
Ik heb drie toonzalen.
Ik kom naar Amerika met niets. En nu...
Als u de waarheid spreekt, zal Ms Debenham het bevestigen.
Maar het is waar. Ik zou niet liegen.
Is het mogelijk dat Ms Debenham uw coupé verliet zonder dat u het merkte?
Nee. Ik slaap niet diep.
Het minste geluid en ik schiet wakker.
Ik werd ooit eens verrast.
Nooit meer.
Nee, ik zei niet dat ik een chauffeur was.
Op één van de foto's uit uw bagage...
stond een jongentje met een chauffeurs hoed...
die zijn papa op z'n werk bezocht. Wie bracht u daarheen?
Ms Estravados, waarom zijn uw handen verhard zoals die van een bokser?
Ik werk in gevaarlijke steden...
waar ik me niet mag laten leiden door angst. Ik kan vechten.
Maar u vertrouwt uw god niet meer sinds uw verrassing?
Nee, voor 't geval Hij het druk heeft.
God heeft het altijd druk.
Het is Masterman. Een stervend man heeft niets verliezen.
Bravo, Bouc. Behalve het probleem dat Mr Marquez...
heeft bevestigd dat z'n slaapgenoot, Masterman...
in zijn bed aan 't lezen was tijdens de moord.
Ik zou niet beroemd zijn als het eenvoudig was. Volgende.
Ms Debenham, vindt u de koude buitenlucht niet erg?
Voor u hebben we een picknick.
Terwijl u mijn kamergenoot in 'n nauwe kamer ondervroeg.
Kies de beste locatie om de waarheid van elke verdachte te ontfutselen.
Haar uit evenwicht brengen. Mij, laten doodvriezen.
Slim.
Kunt u uw volledige naam en adres neerschrijven, alstublieft?
Zacht paars, trouwens.
Ms Estravados zei dat u vroeg naar de kleur van haar ochtendjas.
Merci.
'Mary Hermione Debenham'.
Spreken ze u soms aan als Hermione?
Constant Mary, wanneer ik niet werk als Ms Debenham.
Linkshandig.
Ik weet het, ongewoon.
U hebt uw theorie nog niet vastgelegd als u mijn handschrift test.
Wat vond u van de dode?
Ik dacht niets van hem.
Ik begrijp het nut niet van uw vraag. - Vergeef me, juffrouw, mijn originaliteit...
De natuur van de mens is pervers in z'n ingewikkeldheid.
Er is het juiste gereedschap nodig om het te doorgronden.
Dit is spelletje, Hercule. Stop er maar mee.
De directe methode? Perfect.
U kende de dokter voor deze reis? Dr Arbuthnot?
Nee.
Maar meteen zulke aantrekking?
We zijn niet in Amerika, Ms Debenham. Er zijn geen wetten tegen uw gevoelens.
Maar ook geen wetten tegen stilzwijgen...
waartegen ik...
Ik ben nooit in Amerika geweest.
Misschien mag ik vragen naar een gesprek dat ik hoorde?
U en de vreemde, Arbuthnot, zijn hechter dan vreemden zijn.
U zei:
Niet nu. Wanneer we klaar zijn. Dan kan niemand ons iets maken.
Wat bedoelde u?
Denkt u dat ik moord bedoelde?
Voor een man met een hamer is elk probleem een spijker.
U leeft met misdaad.
U ziet elke dag het kwaad. - Niet waar.
Ik zie genoeg misdaad om te weten dat de daad de afwijking is.
Er is maar een deel van de ziel nodig om een ander mens te vermoorden.
Ik vraag nogmaals, wat bedoelde u?
Zoals vastgesteld, zijn er geen wetten tegen mijn stilzwijgen.
Goed dan.
En nadien, prinses Dragomiroff?
Na het avondeten ging ik slapen.
God zegende mij met een lang leven...
maar vervloekte me met een slechte rug om het ellendig te maken.
Ongeveer een kwartier voor één belde ik Fräulein Schmidt.
Ze gaf me een massage en las me voor uit een boek.
Toen ging ik slapen.
Heeft u ooit kennisgemaakt met een familie genaamd Armstrong?
Ze hebben een afschuwelijke tragedie meegemaakt.
Ik bewonderde Sonia Armstrongs moeder, Linda Arden, de actrice.
Een uitzonderlijk talent.
Ms Arden zou gaan regisseren.
Ze zou de eerste vrouwelijke regisseur van Broadway worden...
ware het niet van het drama.
En die Linda Arden is dood?
Dat had evengoed kunnen zijn.
Ze verlaat haar huis niet meer.
Daisy was mijn peetdochter.
Ze was een...
Ik zie niet in hoe dit helpt bij onze problemen, detective.
De echte naam van de man die vermoord werd was Cassetti.
De man die Daisy Armstrong vermoordde.
Ach zo.
Ik geef toe dat ik die familie ken en nu is deze man dood.
Het toeval moet ondraaglijk lijken.
U kunt zich een toeval permitteren.
Ik moet nu een paar vragen stellen aan uw Fräulein Schmidt.
Dat is niet nodig. Ik kan in haar naam antwoorden.
Dan nog, als u het toestaat.
U mag in het Duits antwoorden. - Maar dan verstaat zij ons niet.
Dat is de bedoeling.
Is deze zakdoek van u?
Dat is veel te verfijnd voor mij.
Is het de waarheid over afgelopen nacht?
Zoals ze zei, liet ze me door de conducteur halen.
Daarna ging ik slapen.
Hebt u anderen gezien?
De andere conducteur...
hij kwam uit een... - Bedoelt u met de andere conducteur, Michel?
Nee. Een andere dan die me wekte.
Kom alstublieft mee.
Bent u zeker dat hij het niet was? - Zeer zeker.
De andere was klein met een korte baard.
Fräulein, er is geen andere. - Toch zag ik 'm.
Zijn stem was hoog en het uniform was exact hetzelfde.
En wellicht een missende knop. Ik heb meteen uw loper nodig.
We moeten een uniform en een rode kimono zoeken.
Duizend foto's, eindeloos aantal sokken...
ochtendjassen in elke kleur behalve rood...
en nog steeds geen uniform.
Is elke bagage gecontroleerd? - Die van de Hertog en Hertogin Andrenyi niet.
Hun koffers doorzoeken is verboden.
Ze reizen onder diplomatieke visums.
Waar kan het anders zijn? - Er is nog één koffer niet gecontroleerd.
Die van mij.
De moordenaar bespot me.
Goed zo. Zijn eerste fout.
En aangezien de nacht de dag opvolgt...
Pardon, juffrouw.
Nee, het is niet van mij.
Ik vertelde u over hem. Waarom zou ik, als ik 't was?
Daarom is uw coupé de perfecte verstopplaats.
Voilà, de knop.
Een uniform...
dus waarom dan ook geen loper?
Nu weten we hoe de moordenaar elke deur kon openen.
Bourbon. - MacQueen.
Waar zoeken we nu naar? - 500 pond...
MacQueen had ook 'n grootboek met zijn onderhandelingen met Ratchett.
Waar ligt het?
Poirot?
Bouc, houd iedereen binnen.
Meneer. Stop, alsjeblieft.
Meneer.
Meneer, blijf waar u bent.
Dank u, heren.
Het was dus MacQueen? U hebt uw dader?
Excuseer me, mevrouw.
Hoe kon hij dat doen? - Ik heb 'm niet vermoord.
U wilde Ratchetts boekhoudingen verbranden maar ze zijn nog leesbaar.
De wiskunde liegt niet. Want u steelt van hem.
Het staat vol met... Wat is dat Engels woord? De chocolade?
Fudge? - Fudge.
U stal van hem.
U dacht dat u gepakt zou worden. Daarom vermoordde u hem.
U hebt helemaal gelijk. Ik stal van hem.
Duizenden ponden.
Ik wist dat het geld niet eerlijk verdiend was.
Wat maakte het dan uit dat ik er wat van stal?
Maar laat mij u iets vragen.
Waarom zou ik mijn melkkoe doden?
Ik heb 't niet gedaan.
Ik heb 'm niet vermoord. - Dat klopt.
Ik verwacht dat zijn alibi mij betrekt, we dronken tot in de vroege uren.
Ik zag hem whisky drinken en vond de kwaliteit van Amerikaanse drank minder.
Hij bood me veel sterke drank om me van gedachte te veranderen.
We bespraken politiek. Hij had meningen over Stalin...
die ik moest weerleggen, maar hij kent zijn sterke drank.
Even een gesprek, alstublieft, meneer.
Bevestigt u dat u de hele nacht bij hem was?
We rookten en spraken tot bijna twee uur. - Hij met zijn sigaretten en u...
U bent de enige man hier die een pijp rookt.
Mag ik uw pijp en tabak zien, alstublieft?
Uiteraard. - Dr Arbuthnot, u reisde vanuit India, toch?
Interviewt u mij nu ook?
Was u in Ratchetts coupé voordat hij vermoord werd?
Zeker niet. - Maar dit is een van uw pijpreinigers?
Als u dat daar vond, zoek dan maar elders.
Ik ben dokter, mijnheer. Ik genees enkel mensen.
U moet wel hard gewerkt hebben om dokter te worden.
Niet zoveel mensen van uw ras krijgen die kans.
Middlesex Medical College laat er één per klas toe.
Ik kreeg de eer in 1924.
Ik was een sniper.
Een scherpschutter. Veel mensenlevens gered.
Vanwege dat en een stabiele hand mocht ik mijn opleiding afmaken.
Ik beschouw hun gulheid als een schuld. - Kende u ene kolonel Armstrong?
Mogelijk twee of drie Armstrongs.
Tommy in de jaren 60. Selby Armstrong... - Nee, ik bedoelde kolonel John Armstrong.
Hij had een Amerikaanse vrouw en z'n kind werd ontvoerd en vermoord.
Nooit ontmoet. - Wanneer ontmoette u Ms Debenham?
Toen we de samen in de trein zaten van Kirkuk naar Nissibin.
Zij beweert iets anders en ze heeft zichzelf problematisch verdacht gemaakt.
Pardon. - Mary is een dame.
Ik kan voor haar instaan. - Zoals u voor MacQueens tijdstip deed?
U...
U luistert niet naar reden. - Nooit.
U heeft geluk. De dokter beweert dat hij u nooit uit het zicht verloor.
Ik ben de dader dus niet. - Dat kan nog wel.
Ratchett dronk elke avond een slaapmuts. U kon barbital toevoegen.
Hetzelfde bij de dokter en de kans op moord is duidelijk.
Waarom zou ik? - We hebben uw motief vastgesteld.
Misschien stel ik een andere voor. Een persoonlijkere reden.
'Een advocaat van opleiding, zonder aanleg.'
Waarom studeerde u rechten?
Ter verzoening van een geliefde, maar veeleisende vader?
Een vader die op dat vlak zelf veel succes had...
en toen zijn positie verloor?
Vanwege een beroemde MacQueen, niet?
De officier van justitie voor de staat van New Jersey...
verantwoordelijk voor de gerechtelijke vervolging van de Armstrong zaak.
Ze hadden geen verdachte.
Mijn vader werd onder druk gezet om een Franse vrouw te beschuldigen.
Een dienstmeid met een zwak alibi. Susanne.
Zijn hele zaak berustte op haar.
Ze pleegde zelfmoord.
Ze was onschuldig.
Tegen de tijd dat het bewijs naar Cassetti leidde...
was hij al lang gevlucht.
Ze maakten mijn vader kapot.
Ik kon niets voor hem doen.
En toch beweerde u niet te weten dat Ratchett eigenlijk Cassetti was?
Nee, nee.
Maar u vond hem.
Nee. - U liet 'm doodbloeden...
om uw vaders schulden te vereffenen en wraak te nemen.
Nee, nee.
Zo ging het niet.
Zo is het niet...
Iemand trapte de deur in... - Dokter.
en bedekte mijn gezicht.
Dit moet ik er nu uittrekken.
Ik wil mijn tas. - Uiteraard.
Het ligt in mijn coupé.
Er zullen geen vingerafdrukken zijn. De moordenaar dumpte het moordwapen.
De moordenaar raakte geen long of ader.
Ze mag van geluk spreken.
Jullie allemaal. Wat een genie. Waarom is deze zaak nog niet opgelost?
Geef hem wat tijd.
Niet veel langer meer. Ik heb geen bloed meer.
Mr MacQueen aanklampen en de echte moordenaar is hier.
Iemand van jullie.
Ik ken jullie niet. Ik heb niets gezegd.
Laat me alsjeblieft met rust.
Speel iets.
De sporen zullen morgen vrij zijn. Keer terug naar jullie kamers.
Ik slaap hier waar iedereen me kan zien en ik de rest kan zien.
Doe dat allemaal maar. Behoud warmte...
blijf in 't openbaar, veilig in 't zicht, tot morgen.
Een moordenaar zal nooit twijfelen weer te moorden.
Ik deel hetzelfde bericht mee aan de Andrenyis...
diplomatische immuniteit of niet.
Als ik mag zal ik naar jullie paspoorten kijken.
U weet dat ik met haar moet praten.
Er zit een vetvlek op de naam van uw vrouw. Bekijk dat maar eens.
Elena voelt zich niet goed.
Als u het niet toestaat, meld ik 't aan de Joegoslavische politie...
en ze zullen jullie vast arresteren... - Hoe durf je.
Lieverd.
U ziet er grappig uit, meneer Poirot.
Zien alle detectives er zo grappig uit?
Sorry dat ik u wakker maak, Madame la Comtesse.
Ik ben altijd wakker 's nachts.
Ik slaap overdag.
Sommigen vrezen de duisternis, maar ik kan het licht niet uitstaan.
Bent u altijd onder de invloed van...
Barbital.
Barbital, barbital.
Ik neem er massa's van.
Liegen heeft geen zin, lieverd. Hij heeft ons zo door.
Zonder kan ik niet buitenkomen.
Zonder kan ik niet slapen.
Ik neem het tegen mijn angsten.
Waar bent u bang voor?
Alles.
Op uw paspoort staat uw meisjesnaam Goldenberg.
Joods, toch?
Niet zo Joods, mijn tweede naam is niet Maria.
En u danst net zoals uw man?
Nee, niet zoals hij.
Balletgroep.
Hij heeft natuurtalent. Ik werd goed door passie en hard werken.
Excuseer me, ik moet weer gaan liggen.
Is dat uw enige ochtendjas?
Nee, ik heb er nog een. Maïskleurige zijdestof.
Ik praat graag met detectives. Altijd onverwachte vragen.
Ik ben vooral goed in hoofdsteden dankzij mijn gouvernante.
Bent u tevreden?
Altijd wanneer ik een leugen ontdek.
Madame, uw naam is niet Elena. Maar wel Helena.
Ondanks uw klungelige pogingen om 't hier en op uw bagage te wijzigen.
Mijn man vernam van een gevonden bewijsstuk...
een zakdoek versierd met een H en hij wou mijn H niet betrekken.
Dus veranderden we het. De bagage en het paspoort.
Het is geen misdaad om afstand te nemen van problemen.
Nochtans zijn ze hier.
Een opmerkelijk detail over het Armstrong drama...
in de kern van deze zaak is hoeveel mensen er gekwetst door zijn.
De jongere zus.
De actrice, de moeder. Toneelnaam Linda Arden.
Ik veronderstel dat zij ook van Joodse afkomst was...
en waarschijnlijk een toneelnaam aan nam.
Gaat het te ver om te veronderstellen...
dat haar originele naam Goldenberg was?
Zeker aangezien we een jonge vrouw vinden...
met dezelfde leeftijd als haar overlevende dochter...
die leeft in een wereld van angst?
De zus van Sonia Armstrong.
Wegwezen.
Ik hoor geluiden en ik rende. Net op tijd?
U gelooft nu vast dat de Hertog en Hertogin de moordenaars zijn.
De Hertog is beschermend. De Hertogin doodt nog geen vlieg.
Stop maar met deze poppenkast.
U bent geen Oostenrijker, Duitser of professor.
Maar een goede imitatie.
Gebaseerd op een kennis van u?
De lokale slager waar ik opgroeide was 'n mof.
Goede man, geweldig accent.
Wat was het?
U zei, 'Tur-ijn'...
de klemtoon op de verkeerde lettergreep voor een trotse en echte Germaan.
'Tu-rijn'.
U bent me er eentje.
Herr Professor Gerhard Hardman...
is mijn dekmantel.
Sorry voor de opmerkingen over gekleurde mensen.
Ik ben zelf een halve Jood.
Cyrus Bethman Hardman.
U bent een Pinkerton detective? - Dertig jaar al.
Ik kwam terug uit Stamboul toen het kantoor 'n telegram stuurde.
Ratchett wou dat iemand hem op de voet volgde.
Ik was gelukkig dichtbij.
Ik moest uitkijken naar een kleine, donkere man met een hoge stem.
Ik heb de hele nacht die gang door een kier bekeken.
Elke crimineel moest eerst langs mij.
Erewoord.
Geeft u ook uw erewoord voor uw 30 jaar dienst...
of liegt u weer tegen me en ontkent u dat u eerst een agent was?
Uw wapen, de geruite greep, de blauwe afwerking...
gemaakt voor de Police Positive editie, uitgave 1927.
Er blijkt geen einde te komen aan de leugens voor mij.
Laat uw wapen maar achter als u gaat, professor.
Vanuit de positie van zijn coupé...
was het onmogelijk om te missen.
Tenzij Ratchetts deur open was...
en door Pilar Estravados geopend was zoals ze beweert.
In dat geval kon hij het misschien niet zien.
Mijn liefste Katherine.
Dit is een verschrikkelijke misdaad...
en ik zit vast, Katherine.
Ik zie de oplossing niet.
Waarom ontwijkt een van hen me?
Ik ben altijd...
zo zeker geweest.
Té zeker.
Maar nu ben ik heel nederig en zeg ik, zoals een klein kind...
Ik weet het niet.
Ik ben bang, Katherine.
Mijn verontschuldigingen, dames en heren. Het is niet veilig...
als de locomotief op 't spoor wordt gezet. We wachten in de tunnel. Bedankt.
Waar brengen ze de honden heen? - Ze zullen blij zijn.
Dat is niet juist. - Enkel om hun poten te strekken.
Nee, het is niet juist.
U hebt om mij gevraagd? Alweer een ondervraging?
Maar nee, ik vind uw gezelschap leuk.
Merci, Bouc.
Alstublieft.
Ik heb tien vragen nog steeds verre van beantwoord...
en de trein vertrekt zo.
U heeft heldere gedachten...
en ik dacht dat u misschien een inzicht zou brengen. Alstublieft.
De zakdoek. De pijpreiniger.
De rode kimono. Het uniform.
De tijd op het horloge.
Werd hij toen vermoord? Vroeger of later?
Door één of meerdere personen?
Door wie van hen?
Sorry, ik kan u niet helpen.
Dank u wel.
Misschien is er nog een elfde vraag die u nog niet gesteld hebt...
en die de rest beantwoord. - Misschien.
Ik kan een vinger wijzen naar Hertogin Andrenyi.
Ik ontdekte dat ze Sonia Armstrongs zus was.
Weet u dat zeker? - Ja.
Ik denk dat ze misschien onschuldig is. Misschien...
maar er zijn zoveel leugens verteld.
U deed het zelf ook moeiteloos. - Ik?
U zei dat u nog nooit in Amerika was geweest. U verborg ook 't feit...
dat op 't moment van het drama u bij Armstrong thuis woonde...
als gouvernante van hun dochter. En u wist dit.
Ik moet geld verdienen.
Een meisje gelinkt aan een moordzaak zou nooit meer aangenomen worden.
U hebt de moord op Ratchett gepland.
En u liet de Hertogin getuige zijn.
Als zij hem dood zag, zou de Helena die u kende misschien terugkeren.
U wachtte tot uw kamergenoot sliep, maar ze sliep niet. U drogeerde haar.
Maar 't gaf haar enkel hoofdpijn. Ze smeekte om een pijnstiller toen de trein stopte...
de conducteur buiten was en de kust veilig kon u Ratchetts coupé ongezien binnengaan.
U hield van Daisy Armstrong. U vermoordde Cassetti.
Cassetti was een varken. Hij verdiende te sterven.
Zij heeft hem niet vermoord.
Ik heb dat gedaan.
Mary, ga weg.
Ik kan je niet de schuld op je laten nemen voor iets wat ik alleen heb gedaan.
Mary, alsjeblieft, ga.
John Armstrong was mijn beste vriend, mijn commandant.
Hij geloofde in mij.
Hij stuurde me naar een medische faculteit, gaf mij een toekomst.
Cassetti ruïneerde hem.
Tijdens het rouwproces, vond ik Mary. Toen vond ik Ratchett.
Ons plan was om hem aan de politie te onthullen, dat is wat u hoorde.
Maar toen ik zijn gezicht zag...
wist ik dat hij geen rechtszaak verdiende.
Dus u drogeerde MacQueen. Veranderde de tijd op het horloge...
zodat u kon liegen over het tijdstip waarop hij was gestorven.
Ik kon Mary niet beschuldigd laten worden. Of MacQueen.
Ik alleen, moet boeten voor mijn zonden.
Ik ben een soldaat. Een soldaat doodt om te beschermen.
En nu, Mr Poirot, moet ik mezelf voor u beschermen.
Waarom bent u nog niet dood?
Poirot?
Heren, stop.
Meneer, we moeten zorgen dat alle passagiers weer de trein in gaan.
Jullie zullen bij de trein wegblijven...
tot ik zeg dat jullie kunnen terugkeren.
Jullie vertellen leugens en denken dat niemand het te weten zal komen.
Maar er zijn twee mensen die het zullen weten. Ja, twee mensen.
Uw God en Hercule Poirot.
Het is tijd om deze zaak op te lossen.
Dr Arbuthnot vroeg mij waarom ik nog niet dood was.
Natuurlijk wist hij het antwoord.
Een scherpschutter die niet van dichtbij doodt?
Uw schot was geen fout. Het was een operatie.
U kon mij niet doden, want u bent geen moordenaar.
Geen van jullie zijn moordenaars. Maar toch, iemand moet het wel zijn.
Er zijn twee mogelijke oplossingen voor deze misdaad.
Eén lastige, omdat die 't meest voor de hand liggende is, maar niet voor alle feiten...
en één meer ingewikkelder.
De eerste oplossing. Ratchett had vijanden.
Een schurkachtig maffialid steelt in de trein bij Vinkovci...
en MacQueen en Arbuthnot gaan er vandoor.
Uitgerust met een uniform en een sleutel, steekt hij Ratchett neer...
en vertrekt door Mrs Hubbards coupé en vlucht.
Nee, nee, het werkt niet.
Waarom het uniform verstoppen? Wie heeft Ratchett gedrogeerd?
Of Mrs Hubbard neergestoken? Verdomme, man.
Dus ik vraag, wie heeft het voordeel?
Deze misdaad is het vermoorden van een moordenaar.
Het voordeel is, misschien, voor de geest, een verminderd lijden.
Om een schreeuwende stem in het hoofd, die je uit de slaap houdt, te laten zwijgen.
Er is een moordenaar in ons midden.
We hebben Dr Arbuthnot, een toegewijde, dankbare vriend van kolonel Armstrong.
Hij ontmoet en vindt troost bij gravin, Mary Debenham...
die bijna een moeder is voor het kleine meisje.
En zo'n goede band met Mrs Armstrongs zusje...
Helena Goldenberg...
getrouwd met een machtig man, niet onbekend met woede en geweld.
We reizen ook met Daisy's peetmoeder...
aan wie de zakdoek met monogram behoort...
die op de plaats delict is gevonden.
De letter H in het Russisch alfabet, natuurlijk, uitgesproken als een N.
Natalia Dragomiroff.
En haar toegewijde meid met het oog van 'n chef? Wie was ze voor haar huidige baan?
Wellicht de kok van Armstrong?
Maar we zijn nog niet klaar.
De verpleegster die voor Daisy zorgde, haar nieuw gevonden religieuze ijver...
geboren uit schuldgevoel, omdat u de ontvoering toestond.
U was toch in haar kamer de nacht dat Ratchett door het raam binnen kwam?
Had u die avond een glas wijn te veel op?
En geeft u zichzelf sindsdien de schuld dat u hem niet kon tegenhouden?
Ze was niets dan vriendelijkheid en liefde, tot...
tot... totdat ik...
U hoeft mij niet te onthullen, meneer. Ik was kolonel Armstrongs assistent in de oorlog.
En daarna zijn dienaar in New York.
God had geen aardiger man kunnen maken.
Zou zijn chauffeur het daarmee eens zijn?
Was het 'n banklening, gewaarborgd door Armstrong, waarmee hij zijn auto-imperium kon bouwen?
Hij is schuldig voor 't leven. Wie kunnen we nog meer tellen?
Hoe zit het met de Pinkerton-detective, ooit een politieagent...
die toegewezen werd aan de Armstrong-zaak?
En hij raakt gehecht aan iemand, want er is nog een onbekend slachtoffer.
U werd verliefd op de meid voordat zij vals beschuldigd werd.
U nam ontslag bij de politie toen u de travestie van gerechtigheid zag...
toen MacQueens vader erop stond dat zij werd gearresteerd...
en zij zelfmoord pleegde. - Nee, nee.
Susanne was zo lief. En ze werd verliefd op mij.
Oud en al grijs wordend. Ik zei dat ze wel beter kon krijgen, maar...
daar was ze, op tijd voor elke afspraak.
Waarom is een trein anders zo vol in het holst van de winter?
Waarom de inconsistente wonden? Waarom de overvloed aan bewijs? Waarom...
Waarom de conducteur?
Pierre Michel of Avignon, die zijn zus verloor...
de meid die werd beschuldigd, Susanne Michel.
Slechts één ziel kan beweren dat ze meer heeft verloren dan wie dan ook.
De tragische Linda Arden, moeder van Sonia...
oma van Daisy.
Gepensioneerd van het podium maar voor nog één laatste voorstelling.
U bent een afschuwelijk slimme man.
Een moordenaar zou één slachtoffer moeten hebben.
Toen Ratchett Daisy Armstrong vermoordde...
werden er een dozijn levens gebroken, misvormd, geëindigd.
Zij eisen gerechtigheid.
Van al deze gewonde zielen, moeten we eindelijk antwoorden...
wie van hen is een moordenaar?
Wie pakt het mes? Het antwoord is...
Niemand van jullie had het alleen kunnen doen.
Noch een paar.
Het kan alleen zijn gebeurd...
door jullie allemaal, samen.
Samen.
Zelfs wanneer de lawine alles verandert...
net als de detective, plannen moet veranderen.
De kimono, het uniform. Een opmerkelijke improvisatie...
de dokter die weet hoe hij moet verwonden zonder te doden.
Iedereen heeft zijn eigen rol. - Doe het.
Het was mijn plan.
Ik heb ze ingehuurd. Ik liet Hardman, Cassetti opsporen.
Ik liet MacQueen voor hem werken en toen Masterman.
MacQueen kon regelen dat hij zou reizen op de dag dat Michel dienst had.
Mr Ratchett? - Er is niets aan de hand.
Oké, meneer. Goedenacht.
En zo is het gebeurd.
Voor de dood van een onschuldige, een leven voor een leven.
Wraak.
Niemand, behalve ik, zou hiervoor moeten opdraaien. Het was mijn plan.
Zeg tegen de politie dat ik het was, alleen.
Er zit geen leven meer in mij.
Zij hebben nu een kans.
Helena, ik bid heeft een k...
heeft een kans.
Zij kunnen... gaan leven...
ergens gelukkig worden.
Laat het eindigen met mij.
Zij zijn geen moordenaars. Het zijn goede mensen.
Ze kunnen weer goed worden.
Er was goed, er was fout.
Nu bent u er.
Ik kan dit niet veroordelen. Jullie moeten beslissen.
Als jullie zonder straf vrijuit willen gaan voor jullie misdaad...
dan moeten jullie er nog een plegen.
Ik zal jullie niet tegenhouden.
U kunt ze u niet laten doden.
Gooi mijn lichaam in het meer en jullie lopen onschuldig het station op.
Jullie moeten mij het zwijgen opleggen.
Bouc kan liegen. Ik niet.
Doe het. Eén van jullie. - Niet doen.
Ik ben al met Daisy gestorven.
Nee.
U zei dat uw rol rechtvaardigheid vinden was. - Wat is rechtvaardigheid hier?
Soms is de wet van de mens niet genoeg.
Waar ligt het geweten?
Begraven, met Daisy.
Beste kolonel Armstrong.
Eindelijk kan ik uw brief beantwoorden, in ieder geval met de gedachte in mijn hoofd...
en het gevoel in mijn hart, dat u mij ergens kunt horen.
Ik heb de waarheid omtrent de zaak ontdekt...
en het is zeer verontrustend.
Ik heb de breuk van de menselijke ziel gezien.
Zoveel gebroken levens, zoveel pijn en woede...
die plaatsmaken voor het gif van diep verdriet...
totdat één misdaad velen werden.
Ik heb altijd al willen geloven dat de mens rationeel en geciviliseerd is.
Mijn hele bestaan hangt van deze hoop af...
op orde en methode en de kleine grijze cellen.
Maar nu is mij misschien gevraagd om in plaats daarvan...
naar mijn hart te luisteren.
Dames en heren...
Ik heb in deze zaak begrepen dat de schaal van rechtvaardigheid...
niet altijd in evenwicht kan zijn.
En ik moet leren, voor éénmaal, om te leven met de onbalans.
Er zijn hier geen moordenaars.
Alleen maar mensen die een kans verdienen om te genezen.
De politie heeft mijn eerste oplossing voor de misdaad geaccepteerd...
de moordenaar is ontsnapt.
Ik verlaat de trein om formaliteiten te regelen.
U bent allen vrij om te gaan.
Moge u uw vrede hiermee vinden.
Wij allemaal.
Hallo. Ik ben op zoek naar een Mr Poirot.
Hij is nodig bij een urgente zaak. - Hij is op vakantie.
De Kassner zaak weer? - Nee, meneer, veel erger.
Ik moet hem direct naar Egypte brengen.
Er is een moord gepleegd, midden op de Nijl.
Bent u de detective? - Ja.
Ik ben de detective.
Wilt u uw stropdas recht trekken?
Ik zie u bij de auto.
Alstublieft, meneer. - Dank u.
Laten we gaan.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: TDK & Mystique